Maandag,26
september 2016.
En dan gaan we op weg naar Manzanares – hotel El Cruce. (de kruizing) Onderweg
weer veel foto’s gemaakt, wat is dit deel van Spanje toch mooi!
![]() |
Eerst gaan we nog een stuk door de bergen; na onze koffie pauze ergens in een soort van inham, komen we langs eindeloze velden, afwisselend steen, graan, bos…bijna alle grondstoffen van Kolonisten van Catan komen we tegen......
Rond het middaguur komen we aan in Manzanares – een gehuchtje met 1 hotelletje: Hotel El Cruce dus! Rechts naast het hotel een restaurantje en bar.
![]() |
Eerst gaan we nog een stuk door de bergen; na onze koffie pauze ergens in een soort van inham, komen we langs eindeloze velden, afwisselend steen, graan, bos…bijna alle grondstoffen van Kolonisten van Catan komen we tegen......Rond het middaguur komen we aan in Manzanares – een gehuchtje met 1 hotelletje: Hotel El Cruce dus! Rechts naast het hotel een restaurantje en bar.
![]() |
| hotel El Cruce |
![]() |
Eerst even de
boel verkennen en een kleine siësta! Dit blijkt moeilijk, een groepje Spaanse
dames en een enkele Spaanse heer zijn druk met elkaar in discussie en oooo, wat
praten die Spanjaarden temperamentvol met enorme uithalen omhoog en schel
geluid! Doe daar dan nog een lange betegelde gang onder …en voilà: in een keer ben je er weer bij en
hoeft die siësta opeens niet meer zo nodig…
Kijken in het restaurant wat de pot
schaft: ik neem lomo (vlees) en Wyts neem bistec (biefstuk) en allebei patat
er bij. Met de 15 patatjes in Puente la Reina nog in mijn gedachten, voeg ik er
aan toe: “MUCHO patatos, por favor!
Kijken of dit wat wordt…Ja hoor, even later zit Wyts achter een bord met biefstuk en aardige berg patat en ik heb kip met net zo’n berg, mmmm, smullen! Mayonaise kennen ze hier niet, maar er zijn zoveel lekkere dingen, dus een zeur die daar over klaagt.
Onder het eten hoor ik opeens iets tegen het raam tikken en op de vensterbank, dicht bij ons, terecht komen: een behoorlijke (3 cm.)sprinkhaan! Hij blijft liggen en na het eten (met schuine blik opzij, dat wel) kijk ik of hij nog leeft….ja dus!
Als ik met m'n mobiel dicht bij hem kom, springt ie bijna in m'n gezicht- tjonge wat een kracht zit er in die kleine pootjes. Als je goed kijkt ziet het er ook geweldig uit, met zo’n soort van scharniergewrichtje in het midden…mooi! Het lukt me hem, na een tweede reuzensprong nog even te volgen, maar dan springt ie weg…..
Kijken of dit wat wordt…Ja hoor, even later zit Wyts achter een bord met biefstuk en aardige berg patat en ik heb kip met net zo’n berg, mmmm, smullen! Mayonaise kennen ze hier niet, maar er zijn zoveel lekkere dingen, dus een zeur die daar over klaagt.
Onder het eten hoor ik opeens iets tegen het raam tikken en op de vensterbank, dicht bij ons, terecht komen: een behoorlijke (3 cm.)sprinkhaan! Hij blijft liggen en na het eten (met schuine blik opzij, dat wel) kijk ik of hij nog leeft….ja dus!
![]() |
| die "schaniergewrichtjes".....wat een kracht! |
Als ik met m'n mobiel dicht bij hem kom, springt ie bijna in m'n gezicht- tjonge wat een kracht zit er in die kleine pootjes. Als je goed kijkt ziet het er ook geweldig uit, met zo’n soort van scharniergewrichtje in het midden…mooi! Het lukt me hem, na een tweede reuzensprong nog even te volgen, maar dan springt ie weg…..
Dinsdag,
27 september
We
hebben prima geslapen, de Spaanse dames blijkbaar ook…
Op
naar Huelva! Weer verbazen we ons over de omgeving: woenstijnachtige vlaktes,
met heel veel terra cotta kleurige velden, cactussen, hier en daar een
gebouwtje (of resten ervan) dat niet zou mis staan in een western, spontaan
gaan Wyts en ik de begintune van Bonanza zingen: tadadatadada, tadada daaaa
daaaa…
Pure nostalgie….
Onderweg
na een tijdje: velden met zonnepanelen, geef ze es ongelijk: de bloedhete zon
brandt hier op dit moment van ’s morgens vroeg tot ongeveer 21.00 u. ‘s avonds. Daar willen jouw lampjes daarna
dan wel op branden!! Verder staat "el toro" op de heuvel al op de uitkijk!






Koffie-
en plaspauze onderweg en weer verder.
In de loop van de middag komen we aan bij het appartement van Auke. Midden in het drukke centrum van Huelva. We rijden 4 x rondom de flat voordat we uiteindelijk de auto eerst maar in een parkeergarage zetten, wordt wel even lopen met de eerste bagage..
![]() |
| Calle Santa Domingo de la Calzada. |

![]() |
| Agencia tributaria -Aduana de Huelva |
![]() |
Eerst
maar even naar binnen. Wat heeft Auke een leuk appartement met bijzondere
voorwerpen uit Saoedi Arabië waar hij tot voor kort werkte, uit Bolivia, waar z’n
vriendin woont en uiteraard uit Spanje.
Heel
lief: in de keuken is allerlei lekkers voor ons klaargelegd en 4 vellen
instructies van “waar zit de knoppenkast” en "gasflessen die open moeten" tot gegevens over de buren, die op de hoogte zijn van onze komst.
Aan
het eind een afvinklijst wat te doen als we ver(der)trekken. Auke zal zelf
voorlopig niet in Huelva komen ivm zijn werk.
De
slaapkamer heeft die lieve broer/zwager
van ons keurig klaargemaakt , fris opgemaakt bed, zelfs z'n kasten leeggemaakt zodat onze kleren daarin kunnen. Het is een
prima hotelkamer!
Aan
de kant van de keuken is “Mercado del Carmen” (overdekte markthal met dagelijks
vers vlees, fruit en verse vis en vooral dat laatste is te ruiken! Heerlijk! Hier gaan we zeker heen! mmmmmmm
Na
nog twee rondjes rondom de flat vinden we een parkeerplekje voor de deur en gaan we de rest
uitpakken.
Hier
blijven we een weekje en dat voelt heel goed!
's avonds komen de buren (Menche y Parco) langs met de vraag of we wat nodig hebben, waarschuwen ons voor inbraak (fietsen en Tomtom uit de auto!) en van de bovenbuurvrouw krijgen we het wachtwoord van haar wifi! We voelen ons heel welkom!
's avonds komen de buren (Menche y Parco) langs met de vraag of we wat nodig hebben, waarschuwen ons voor inbraak (fietsen en Tomtom uit de auto!) en van de bovenbuurvrouw krijgen we het wachtwoord van haar wifi! We voelen ons heel welkom!
Woensdag,
28 september
De
temperatuur hier loopt aardig op: 32 C, ‘s morgens de zon aan de achterkant (keuken)kant
en ’s middags de volle zon op het balkon aan de voorkant.
Vanmorgen
dus heerlijk beginnen met een ontbijtje op het balkon en dat doen we de rest
van de week iedere ochtend, dan is het qua temperatuur nog te doen.Vandaag ga ik het centrum in, Wytse blijft ivm de hitte “thuis”
Huelva
heeft een groot centrum, alleen heb ik vanmorgen (om 13.30 u gaat alles –
behalve El Corte Ingles- dicht) de verkeerde straten te pakken. Veel
bankgebouwen, opticiens, goktentjes (doen ze hier veel), manicures, pharmacia, etc.
Kortom: instanties waar ik nu niet direct aan zit te denken als ik een
ochtendje de stad in ga….
Morgen herkansing!
Wij gaan ‘s avonds even richting kust en zien een pier. Die lopen we af. Deze pier heeft een smeedijzeren(dak) met houten(vloer) en het ruikt er heerlijk naar vis! Mmmm Geen gebakken scholletje, wel nee: vis ,fris uit het zeewater!
Morgen herkansing!
Wij gaan ‘s avonds even richting kust en zien een pier. Die lopen we af. Deze pier heeft een smeedijzeren(dak) met houten(vloer) en het ruikt er heerlijk naar vis! Mmmm Geen gebakken scholletje, wel nee: vis ,fris uit het zeewater!
We zien verschillende mannen vissen en bij één jonge man zie ik dat hij z’n gevangen visjes (dorada’s vertelt hij) op het vlonder van de pier laat spartelen en klepperen. Op mijn vraag waarom hij ze niet terug gooit in zee, maakt hij mij met veel gebaar duidelijk dat hij wacht tot ze dood zijn en dan eet ie ze op…...tja.....
![]() |
| spartelend Doradatje... |
Ik ga hierover met deze Spaanse jongen maar niet in discussie: a. ik acht mijn Spaans niet toereikend en b. is ook cultuur, denk ik….
Skipbo bij kaarslicht!
Donderdag,
29 september
Leuke
winkelstraat ontdekt, in die zin leuk omdat er veel “gewone” winkels zijn, maar:
Spanje is dus een land waar ik prima met m‘n knip dicht door de winkels kan gaan: écht
niet mijn smaak! Veel franje, glittersteentjes en aan mij niet besteed. Ik kan
zelfs, zonder één kledingstuk ook maar aan te raken, door een winkel gaan. Omdat
ik het zielig vind voor de verkoopsters schuif ik af en toe even een
kledingstuk, geïnteresseerde blik, heen en weer. Maar dat is het dan ook… Dit
lukt me thuis écht niet, maar hier…..
Toch
geniet ik, omdat je hier de cultuur van Spanje ontdekt, dat is niet te koop,
maar dat zie je, hoor je en ruik je..
Spanjaarden
eten en drinken veel buiten de deur, dat is de plek waar ze elkaar ontmoeten,
niets op de koffie op afspraak, agenda’s trekken en ruim van te voren
afspreken…
Er
wordt tussen de middag een eenvoudige warme maaltijd genuttigd, vandaar dat de
winkels van 13.30 – 17.00 uur gesloten zijn. En ‘s avonds rond 21.00 u komt de “echte”
warme maaltijd. Hier zie je tot ‘s avonds lang nog kleutertjes op straat, die
bij ons rond 19.00 u al onder hun dekbedje liggen.
Vrijdag,
30 september 2016
Vanmorgen
naar het strand! Dat valt even tegen: het strand blijkt toch nog zo’n 20 km. van
het centrum van Huelva af… Blij dat we met deze hitte airco in de auto hebben.
Maar…het
is de rit dubbel en dwars waard! We hebben het strand vrijwel helemaal voor ons
zelf, alleen een paar vissers zijn actief . Heerlijk, die geur, de wind door je
haren en dat ruisen van de zee, die komt en zich weer terug trekt. Lekker met
blote voeten door het water en “jutten”: mooie schelpen zoeken, die zijn er
genoeg….
Tegen
de middag zoeken we een restaurantje met heerlijke cafe con leche en (heb
ontdekt dat dat toch echt de lekkerste koffie is in Spanje: cortado, beetje
sterk, maar niet té !
Na
het strand nog even naar El Corte Ingles (heb ik de afgelopen dagen niet kunnen
ontdekken) en daarna naar huis, eerst binnen en als de zon iets minder krachtig
wordt, zo rond 8 uur op het balkon, alle schelpen door een bak met water en op
het balkon op een rekje te drogen. .....Mooi! Daarna Wyts met een boek en ik achter de laptop: genieten!
Zaterdag,
1 oktober(!) 2016
Naar Mercado Del
Carmen.
Wyts en ik staan verbaasd hoe de vis
behendig wordt klaar gemaakt voor de klant:
2 met een speciale schaar worden in rap tempo de vinnen afgeknipt.... ”plastic” geluidje
3 de buik wordt open gesneden…rats
bloed afspoelen met sproeiertje
1 Met
een speciaal “aardappelschilmes” worden met forse halen de schubben aan beide
kanten er af geschraapt: rechts - vis omklappen - links.. hoppakee!
even schubjes afspoelen met speciaal
flexibel sproeiertje….2 met een speciale schaar worden in rap tempo de vinnen afgeknipt.... ”plastic” geluidje
3 de buik wordt open gesneden…rats
bloed afspoelen met sproeiertje
4 en
vervolgens…nu komt ie….. graait
die visboer met z’n hand, in één haal, ingewanden en andere overbodige inhoud
uit de buik en slingert
het in één doorgaande beweging in een (voor de klant niet zichtbare) opvangbak.
Soms zie je aan het gezicht van de visboer dat de organen moeilijker loskomen….dan
trekt ie even met z’n mond; één ruk, tweede venijniger rukje en ja….hoppakee,
door naar de afvalbak….
bloed afspoelen met sproeiertje
En
dit alles gebeurt terwijl de visboer in een vrolijk, joviaal gesprek is met de
klant (die daardoor ontgaat wat er allemaal gebeurt voordat zijn visje op de
krant ligt).
5 aan
het eind wordt (als de klant dit
aangeeft) met een vlijmscherp mes met twee enthousiaste hakken de kop er af
gehaald en ….hupsakee, opzij, in de afvalbak bij schubben, vinnen en
ingewanden.
nog even met het sproeiertje en.......
6 het
volgende visje…..!
“Twee moten zalm”, zeg ik als ik aan de beurt ben....deze
liggen kant en klaar in mootjes, alleen nog even in papier…..
![]() |
| zo mooi! je blijft foto's maken! Gekocht: verse olijven, moten zalm en druiven. Resultaat: |
![]() |
| Nou...? een beetje Del Carmen en ..... |








































Hahahahahahaha, heerlijk hoe jij in het verre Huelva schrijft dat jullie na even winkelen weer naar 'huis' gaan 😂
BeantwoordenVerwijderen