Planguenoual = Brieux

Woensdag, 7 september 2016.

Planguenoual – Brieux.

We worden vanmorgen rond 08.00 u. wakker. Beetje onrustig geslapen, het bed is vrij smal en kort. Maar....de zon schijnt en we kijken of er een leuke plek is om te winkelen! Het wordt Brieux, zo’n 20 km. vanaf Planguenoual.

Eerst ontbijt en tot onze verbazing zit “Catweazle” achter de balie!

Later vandaag ontdekken we dat hij de baas van het kasteel is en op de tweede verdieping, waar wij gistermorgen aan de deur rammelden, woont!

Omdat Wyts  niet zo van winkelen houdt, duikt hij ergens met z’n boek in de schaduw, het is weer een warme dag. ik kijk rond in Brieux. Wat een groot en gezellig centrum!

Er is een gezellige markt en omdat op de markt niet altijd gepind kan worden , besluit ik even een bank op te zoeken om geld op te nemen. Tot m’n stomme verbazing wordt mijn PINPAS INGESIKT! en krijg ik hem niet terug! Met hulp van een Frans sprekende (en lezende) meneer bellen we het alarmnummer en leggen we (die meneer dus) de situatie uit. De bank is tussen de middag gesloten en pas om 14.30 u. weer open. Flink ballen! Daar gaat m’n dagje winkelen…Als een gans op haar nest, zit ik op een stoepje bij het pinapparaat, blik op de plek waar ik het laatst mijn pasje zag in de hoop dat ‘ie plotseling alsnog wordt uitgespuwd….

Dit gebeurt dus niet en om 14.30u. stap ik naar de baliemedewerker van de CIC Bretagne bank. Nicolas Dumargue is zijn naam. Ik legde situatie uit maar onze Nicolas spreekt geen woord Engels!!! Niemand in de bank spreekt een woord Engels!!! Nicolas geeft aan dat zoiets 2 dagen duurt… Ik vertel dat we op doorreis zijn en echt geen 2 dagen op een pasje kunnen wachten, die ten onrechte is ingeslikt door HUN apparaat! Ik weet niet wat hij er van heeft verstaan , maar na veel overleg en getik op het toetsenbord van zijn computer, krijg ik de wachttijd gereduceerd naar “morgen om 09.00 u.!

Ik bel Wytse en we gaan terug naar Domain du Val.

’s Avonds diner en weer verbaas ik me over het restaurant en de weg er naar toe! Zoooo mooi! Plafondschilderingen, oude eiken kasten, zware, in bogen gedrapeerde, gordijnen, etc. etc. Ik maak vreselijk veel foto’s!

Het eten is ook verrukkelijk! Leuk: Vlak voor het toetje komt de serveerster bij ons tafeltje met twee glazen champagne oid, glunderend zegt ze: “pour votre marriage!” Dacht ze dat we pas getrouwd waren…! Gelukkig kan zij (en wij zeker!) de humor ervan inzien!